Verslag van de reis door vlokje.

 

dag 4

 

Op deze vierde dag van onze reis mochten we van Beekie, de reisleider, eindelijk eens een uurtje uitslapen. Hoi, hoi, hoi.
Na het ontbijt gingen na de metro met de RER, naar Marne de Vallee, waar ons die dag een Disneyavontuur stond te wachten.


Eerst even wat geld pinnen op Mainstreet, want RR wist wel dat ik hier een hele berg souveniers wilde kopen voor Dylan en Denzel
Toen naar Discoverieland waar we eerst een fastpass haalde voor de spacemountain om vervolgens bij 'Honey, I shrunk the audiance' in de rij aan te sluiten en nog even met een Nederlands stelletje hebben staan kletsen. Deze 3D-show was geweldig leuk, waren we alledrie over eens. De spacemoutain die volgde werd achteraf niet door iedereen erg succesvol bevonden. RR snapt nog steeds niet waarom mensen eerst een half uur in de rij te gaan staan (met fastpass nog wel) om vervolgens in anderhalve minuut helemaal door elkaar geschud te worden. Op de foto die we kochten was dat enthousiasme ook wel af te lezen  

 


Hierna lieten we Discoverieland achter ons liggen om in Mainstreet ergens een broodje te eten en dan naar Adventureland op zoek te gaan naar de 'Indiana Jones' rollercoaster. Een halve jungle doorkruist en vele malen een brug te hebben over gestoken stonden we er dan eindelijk in de rij, die beduidend sneller ging als bij de Spacemountain en dat dan zonder fastpas.
Deze attractie was een stuk leuker, al was het geschud niet minder erg. Vervolgens wilde ik wel 7 keer in 'It's a small world after all', maar aangezien ik nog een memoriestick van Beekie wilde lenen voor mijn fotocamera en Beekie 1 keer eigenlijk al te veel vond hebben we een deal gesloten. Ik memoriestick als we maar 1 keertje daarin zouden gaan Zo gezegt, zo gedaan, op naar Fantasialand.

 


Daarna brak voor mij de winkeltijd aan en ging ik shoppen voor Dylan en Denzel, winkeltje in, winkeltje uit. Beekie had ook nog een leuk jurkje gevonden, helaas net een maatje te klein.
Bepakt en gezakt liepen we tegen vieren richting uitgang alwaar we nog even de Princessen Parade meegepikt hadden.
Een vermoeiend, maar gezellig dagje Disney was ten einde, op naar het Hotel om de tassen te dumpen en ons op te frissen.

 


 

 

We hadden al gepland dat we na een vermoeiend dagje Disney, 's avonds wel zin hadden in een rustig avondje met een rondvaartboot over de Seine, zodat we ook nog de Eifeltoren 'by night' konden zien.
De rondvaart voer ons langs schitterende plekjes en onder de velen bruggen die Parijs rijk is, de mooiste en bekendste is wel de Pont Alexandre III die naar de Domes des invalidses, waar napoleon begraven ligt, leid.
Verder voer onze trip onder andere langs Assemblee Nationale Palais-Bourbon, vroeger gebouwd voor de dochter van Lodewijk XIV en waar nu het parlement bijeenkomt, Musee d'Orsay, een verbouwd station en Hotel des Monnaies, de voormalige Munt, wat het resultaat is van een ontwerp wedstrijd uitgeschreven door Lodewijk XIV.
Vervolgens kwamen we langs de Notre Dame op het keerpunt. Schitterend is dan dat uitzicht erop. Vooral met de ondergaande zon erachter. Prachtig gewoon.
De weg terug voer ons onder de liefdesbrug door en langs de historische Consiergerie, die een deel van de begane grond van het Palais de Justice beslaat en waar de moordenaar van Hendrik IV, Ravailleeac, gevangen werd gehouden en gemarteld en waar tijdens de Revolutie ruim 4000 gevangenen waren opgesloten, waaronder Marie-Antoinette, die tot haar executie in een kleine cel zat.
Verder voer de trip nog langs onder andere het Louvre, Jardin des Tuileries en Grand Palais om bij Trocadero te keren en aan te meren.
De rondvaart was ten einde.
 

Ondertussen was het al flink schemerig geworden en zag je de eifeltoren mooi verlicht tegen een donker wordende hemel afsteken.
Elk uur flikkeren er een kwartier lang knipperen de lichtjes over de toren die voor een zo mogelijk nog mooier effect zorgen.
We besloten naar boven te gaan en toen we op de 2e verdieping aankwamen en ik zag de rij voor de lift die ons naar de top zou brengen was plots mijn zin als sneeuw voor de zon verdwenen, maar omdat Beekie en RR toch graag naar boven wilden ben ik maar als een boer met kiespijn met hen in de rij gaan staan. Mijn humeur was duidelijk van mijn gezicht af te lezen.
Anderhalf uur later waren we dan eindelijk boven om 10 minuutjes wat te fotograferen en te filmen om dan weer een half uur in de rij te gaan staan om weer naar beneden te komen. 2 uur wachten voor 10 minuutje kijken, zucht,

 

 

maar ach, achteraf moet ik wel zeggen dat het wel de moeite waard is geweest, want prachtig was het zeker weten en dat nemen ze me niet meer af, dacht ik toen we weer in ons hotelkamer in bed lagen.

 

Dag 5 klik hier?