Verslag van de reis door vlokje.

dag 1

Wij (RR en ik) vertrokken dus vrijdagmorgen om half 6. Mijn moeder en stiefvader brachten ons weg en zoals gewoonlijk ook de hond mee, die dan altijd bij mijn stiefvader achter het stuur op schoot zit en zo nu en dan eens toetert.
Gauw een kaartje gekocht en aangezien we al een half uur eerder op het station waren hebben we ook maar de trein een half uur eerder genomen, konden we lekker de drukte voorblijven.
In Duivendrecht zijn we uitgestapt, daar moesten we de trein naar Schiphol nemen. Beekie zou in die trein zitten en zou aangeven waar.
Maar ook hij was een treintje eerder gekomen en samen hebben we elkaar verwelkomd en de trein naar Schiphol genomen.

 

 

Op schiphol gelijk maar even inchecken, zodat we niet met onze koffers verder hoefden te leuren.
Daarna bezoekje aan het toilet, een snack gegeten en wat gedronken en de vliegtuigen bekeken.
Toen op naar onze Gate, waar we ook nog een bekende Nederlandse tegen gekomen waren (Pascal, GTST)
Daar even wat melig gedaan en toen mochten we eindelijk aan boord.
Het vliegtuig steeg op, Het weer was geweldig, dus we hebben veel kunnen zien. Helaas vloog het vliegtuig recht boven RR's huis zodat ie die net niet kon zien.
Onderweg kregen we een lekker broodje. Kaascreme of kip. Die kaascreme was echt heerlijk, Ik verheugde me al op de terugreis
Broodje op, drinken op, vliegtuig ging landen en we zijn in Parijs gearriveerd.

 

In Parijs, op het vliegveld, in een sprintje achter Beekie aan (Iets, wat nog veelvuldig terugkomt op onze reis ) naar de bagageband en op onze koffers gewacht terwijl we herrinneringen ophaalde van 2 jaar geleden toen Daantjes bagage niet op kwam dagen en zij haar spullen pas de volgende dag op het hotel afgeleverd kreeg.
Met onze bagage leurde we naar de bus, die onze naar de RER bracht.
Vervolgens van Metro in Metro om zo eindelijk aangekomen zijn op onze halte: (alweer) Jaques Bonsergent. Vandaaruit te voet naar het hotel. (Leuke serie: auto, trein, vliegtuig, bus, RER, metro, benenwagen)

 

 

In het hotel ingecheckt en de spullen naar onze kamer gebracht. Klein, met hout betimmerd, een kledingkast, een tafeltje en een stoel en een twijfelaar. Een badkamer met douche en bad en wc.  Een geschikt hotel, een geschikte kamer voor alleen het douche, slapen en eten.

En toen kon dan eindelijk onze eerste dag in Parijs beginnen.
We gingen naar Bastille toe. Ik wilde dat heel erg graag zien omdat ik net een paar weken geleden de film "A man in a iron mask" had gezien, dat zich afspeelde in Parijs ten tijden van koning Lodewijk.
Er was eigenlijk niets meer van toen te herkennen. Het enige wat er reste was een monument.
Verder is daar het Opera gebouw gevestigd.

  

                                           

Daarna een stukje verder gewandeld, op zoek naar 'the big ben'.
Bij de Big Ben, binnen, wat een beginpunt is van een RER-lijn, is een restaurant wat de moeite van het bekijken waard is, overal schitterende op de muren en plafonds, de prachtigste beschilderingen.



Daarna  liep het al tegen etenstijd en zijn we naar het HRC gegaan.
Deze eerste keer bestelden RR en ik een gemarineerde, gegrilde kip en aangezien wij niet zo'n kluivers zijn, was dit dus niet zo'n goede keuze. Jammer, maar helaas.
Ideaal daar in het HRC is dat als je frisdrank bij je eten besteld, ze dit de hele avond gratis bijvullen.

En wat is een bezoekje aan Parijs, zonder een bezoekje aan de Eifeltoren?????? Juist ja... Niets. Dus dat was het volgende punt op onze agenda.

 

Na een hoop foto's te hebben geknipt om, nabij en van de Eifeltoren baande we ons een weg terug langs al de opdringerige verkopers van ansichtkaarten, flesjes water, eifeltorentjes en duiven naar de metro.
We besloten de dag te eindigen met een bezoekje aan de Arc de Triomphe. Beekie en RR wilde graag naar de top ervan, maar dat idee trok me niet zo, want na al dat gereis en al die dingen die we al gezien hadden verlangde ik alleen nog maar naar mijn hotelbed.
 
Eenmaal daar aangekomen besloot ik deze kans toch maar niet aan me voorbij te laten gaan en besloot ik de klim naar boven toch maar te maken. De kaartjesverkoper keek bezorgt naar mijn buik en vroeg of die tocht naar boven geen probleem voor me zou zijn.

  

No problems, verzekerde ik 'm en daar gingen we en Tjeetje, wat heb ik me vergist zeg, wat een uitputtende klim was dat, er leek geen einde te komen aan die wenteltrap.
Maar het uitzicht boven, gaf me wel een bevredigend gevoel. Prachtig en dan zo stil daarboven terwijl je onder je het verkeer alle kanten in ziet krioelen. Een aanrader voor iedereen die ooit naar Parijs de Arc gaat bezoeken: Ga naar boven!

 

Beneden gekomen nog even een groet gebracht aan de onbekende soldaat om daarna moe maar voldaan terug te keren naar het hotel.
Bij de Turk nog even wat drank ingeslagen. Op onze kamer gauw even onder de douche gesprongen (niet letterlijk natuurlijk ) en toen eindelijk naar bed.
Nu was dat bed niet alleen te klein (twijfelaar) maar stak ie aan mijn kant ook nog eens zo'n 15 a 20 cm over het bed uit, met als gevolg dat als ik me omdraaide (wat ik ook enorm veel deed met dat weer en gebrek aan een goed kussen) dat ik telkens bijna het bed uitrolde. Gelukkig is dat niet gebeurd (spijker )

En dit was dan het einde van dag 1
 


Dag 2 klik hier?